Kolejna edycja Audio Video Show przeszła do historii. Kiedy kilka tygodni temu organizatorzy zaczęli publikować zapowiedzi tegorocznych atrakcji, mogliśmy odnieść wrażenie, że szykuje się kolejny festiwal bicia rekordów. Największa liczba wystawców i sal, najdroższe systemy, najwięcej premier i prezentacji specjalnych. Coś takiego słyszeliśmy już jednak wiele razy, a stali bywalcy warszawskiej wystawy doskonale wiedzą, że nie zawsze przekłada się to na jakość samej imprezy. Można przecież ustawić w pokoju kolumny za trzy miliony złotych, podłączyć do nich wzmacniacze kosztujące drugie tyle i uzyskać dźwięk, od którego człowiekowi robi się niedobrze. Można zaprosić światowej sławy artystę, a później zorganizować spotkanie w taki sposób, że połowa zainteresowanych nie będzie miała szansy go zobaczyć. Można wreszcie zajmować coraz większą powierzchnię wystawienniczą, nie rozwiązując problemów logistycznych, takich jak dojazd, parkingi, kolejki, szatnie czy zwykła możliwość zjedzenia czegoś w trakcie wielogodzinnego zwiedzania. Na szczęście organizatorzy Audio Video Show dbali nie tylko o to, aby ta impreza rosła w oczach, ale także o to, aby stawała się coraz lepsza z punktu widzenia osób, do których od samego początku była kierowana - pasjonatów muzyki i sprzętu audio. I chyba właśnie to sprawiło, że po trzech dniach spędzonych w dwóch warszawskich hotelach i na PGE Narodowym doszedłem do wniosku, że wydarzyło się coś znacznie ważniejszego niż pobicie kolejnego rekordu. Największa polska wystawa sprzętu audio-video osiągnęła poziom, na którym nie musi już nikomu niczego udowadniać. Zamiast gonić światową czołówkę, sama zaczęła wyznaczać standardy.

Ponad 40 lat na scenie. Trzynaście albumów studyjnych. Setki koncertów, niezliczone solówki gitarowe i poziom głośności, który potrafi zrobić wrażenie nawet na ludziach przyzwyczajonych do ekstremalnego metalu. Dinosaur Jr. jest jednym z najważniejszych zespołów amerykańskiej alternatywy, a jego wpływ na rozwój indie rocka, noise rocka i całej późniejszej sceny gitarowej trudno przecenić. Grupę założyli w 1984 roku w Amherst, w stanie Massachusetts, J Mascis, Lou Barlow i perkusista Murph, czyli Patrick Murphy. Od początku jej znakami rozpoznawczymi były ciężkie, momentami niemal metalowe gitary, wielkie pokłady melodyjności, fantastyczne solówki Mascisa i jego charakterystyczny, senny, lekko znudzony wokal. "You're Living All Over Me" i "Bug" weszły do alternatywnego kanonu, a w kolejnych dekadach trudno byłoby znaleźć gitarową kapelę, która nie zetknęła się choćby pośrednio z ich wpływem.

Podróżowanie z bezprzewodowymi słuchawkami jest wygodne, dopóki nie okaże się, że chcemy podłączyć je do urządzenia, które nie obsługuje Bluetooth. Może to być pokładowy system rozrywki w samolocie, starszy laptop, telewizor albo sprzęt audio wyposażony jedynie w tradycyjne gniazdo słuchawkowe. Problem można rozwiązać za pomocą niewielkiego adaptera, ale nie wszystkie tego typu akcesoria oferują dobrą jakość transmisji, obsługę zaawansowanych kodeków czy możliwość jednoczesnego podłączenia dwóch par słuchawek. Brytyjska firma iFi Audio postanowiła połączyć te funkcje w jednym urządzeniu, prezentując UP Travel Max. Jest to rozwinięcie znanego już modelu UP Travel, które zachowuje jego kieszonkowe wymiary i uniwersalność, ale oferuje bardziej rozbudowaną elektronikę, obsługę bezstratnej transmisji Bluetooth i kilka dodatkowych rozwiązań, które mogą okazać się szczególnie przydatne podczas podróży.

Choć serwisy streamingowe zdominowały rynek muzyczny, płyty kompaktowe wciąż mają wielu zwolenników. Co więcej, zainteresowanie tym formatem zdaje się ponownie rosnąć, szczególnie na rynku wtórnym, gdzie za stosunkowo niewielkie pieniądze można kupić całe kolekcje albumów. Producenci sprzętu audio najwyraźniej dostrzegają ten trend, ponieważ w ich katalogach regularnie pojawiają się nowe odtwarzacze CD. Jednym z nich jest Musical Fidelity B1xcd, zaprojektowany jako naturalne uzupełnienie wzmacniacza zintegrowanego B1xi. Oba urządzenia należą do reaktywowanej serii B, której historia sięga lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Już wtedy brytyjska marka starała się udostępniać rozwiązania kojarzone ze sprzętem wysokiej klasy w bardziej przystępnych cenach. Powrót do tej koncepcji nastąpił w 2025 roku wraz z premierą wzmacniacza B1xi, a teraz dołącza do niego odtwarzacz płyt kompaktowych. Producent przekonuje, że nowy model ma zapewniać charakterystyczne dla Musical Fidelity, naturalne, płynne i lekko ocieplone brzmienie, nie wymagając przy tym wydawania fortuny.

Berliński The Ocean może być przykładem tego, jak powinna wyglądać udana muzyczna ewolucja. Komuś, kto nie zna tego projektu, może być ciężko uwierzyć, że debiutancki "Fluxion" i chociażby "Holocene" nagrał ten sam zespół. Chociaż w tym przypadku lepiej zabrzmiałoby określenie "grupa muzyków grających pod szyldem The Ocean". Przez ćwierć wieku działalności przez jej szeregi przewinęło się kilkadziesiąt osób, a jedynym stałym punktem pozostaje gitarzysta, kompozytor i autor tekstów Robin Staps. Zresztą trudno nazwać The Ocean zwyczajnym zespołem metalowym. Od początku była to raczej platforma do realizowania ambitnych pomysłów muzycznych, w których ciężkie gitarowe riffy, rozbudowane kompozycje i eksperymenty brzmieniowe spotykały się z równie nieoczywistą tematyką. Na "Precambrian" muzycy sięgnęli do geologicznej historii naszej planety, na "Heliocentric" i "Anthropocentric" przyglądali się relacjom między nauką, religią i ludzkim postrzeganiem świata, a później powrócili do dziejów Ziemi na albumach "Phanerozoic I", "Phanerozoic II" i "Holocene". Można powiedzieć, że The Ocean przez lata konsekwentnie przemierzał kolejne epoki geologiczne, jednocześnie coraz śmielej oddalając się od swoich muzycznych korzeni.

Są wydawnictwa, w przypadku których odbiorcy mają koncentrować się na teledyskach, okładkach i singlach, a historia nagrania kończy się na informacji o nazwie studia, producencie i kilku urządzeniach użytych podczas sesji. W przypadku "Muralesów & Karnawałów" byłoby to zdecydowanie za mało. Czteroutworowa EP-ka projektu Puhovsky.5 - Mazzoll Wojtczak Gos Tymański - przeszła bowiem drogę tak zawiłą, że sam proces jej powstawania stał się niemal równoległą opowieścią do zawartej na niej muzyki. Zaczęło się od kompozytorskiej podróży przez Luizjanę i Mississippi, później była sesja direct-to-disc na maszynie pamiętającej pierwszą połowę XX wieku, następnie całkowity reset i nagranie na analogową taśmę w Studiu S4 Radia Gdańsk, a finałem stało się tłoczenie winylu na historycznej linii produkcyjnej odnalezionej po latach w Zimbabwe. Dzięki autorowi projektu, Romanowi Puchowskiemu, możemy opublikować bardzo szczegółowy opis całego przedsięwzięcia, a przy okazji prześledzic także historię urządzeń, na których powstało finalne wydanie. Dzięki temu pokazujemy tę płytę od strony, której zwykle nie widać - od pierwszego pomysłu aż po odsłuch gotowego egzemplarza.

Dwa lata temu ekipa Chat Pile była bardzo wkurzona. Swoją złość, frustrację i poczucie, że świat już dawno skręcił w złą stronę, przelała na muzykę. Cztery lata temu było zresztą podobnie. Słuchając "Who Loves The Sun", szybko można dojść do wniosku, że niewiele się w tej kwestii zmieniło. Świat praktycznie każdego dnia podsuwa nam nowe powody do gwałtownych skoków ciśnienia. Muzycy z Oklahomy po raz kolejny mają więc sporo do wyrzucenia z siebie, ale znów robią to w sposób, którego zwyczajnie dobrze się słucha. Nawet jeśli nie jest to przyjemność, którą chciałbym polecać każdemu i o każdej porze dnia.

Wielu audiofilów czekało na tę informację od dawna. Francuska platforma streamingowa Qobuz oficjalnie wchodzi na polski rynek. Serwis, który od lat buduje swoją pozycję jako alternatywa dla największych dostawców muzyki na żądanie, rozpoczyna działalność w naszym kraju 23 października 2026 roku, przy okazji wystawy Audio Video Show w Warszawie. Polska jest dwudziestym siódmym rynkiem, na którym dostępny jest Qobuz. Użytkownicy otrzymują dostęp do katalogu liczącego ponad 100 milionów utworów w bezstratnej jakości dźwięku, od standardu CD po Hi-Res 24 bit/192 kHz, a także polskojęzycznego interfejsu, autorskich playlist, rekomendacji przygotowywanych przez redaktorów muzycznych i rozbudowanych materiałów poświęconych artystom oraz ich twórczości. Firma podkreśla również swoje podejście do wynagradzania muzyków i oznaczania nagrań generowanych przez sztuczną inteligencję.

Na polskim rynku audio doszło do kolejnej istotnej zmiany. Firma Audio Klan została nowym dystrybutorem domowych zestawów głośnikowych brytyjskiej marki PMC (Professional Monitor Company), znanej zarówno miłośnikom wysokiej klasy sprzętu stereo, jak i profesjonalistom zajmującym się nagrywaniem, miksowaniem i masteringiem muzyki. Firma została założona w 1991 roku przez Petera Thomasa, inżyniera związanego z BBC, oraz Adriana Loadera, pracującego wcześniej w firmie FWO Bauch. Ich celem było stworzenie monitorów studyjnych, które pozwalałyby realizatorom dźwięku podejmować właściwe decyzje podczas nagrywania i obróbki materiału muzycznego, oferując możliwie neutralne, precyzyjne i pozbawione podbarwień brzmienie. W pierwszej kolejności do oferty trafią kolumny z serii Prodigy i Prophecy, obejmujących konstrukcje podstawkowe, podłogowe i centralne. Oficjalna inauguracja współpracy odbędzie się podczas tegorocznej wystawy Audio Video Show w Warszawie, gdzie odwiedzający będą mogli posłuchać zestawów z najnowszej rodziny Prophecy i porozmawiać z przedstawicielami obu firm.

Moją relację z zespołem Anthrax najlepiej podsumowałby facebookowy status "to skomplikowane". Moim zdaniem ta ekipa nie powinna znaleźć się w Wielkiej Czwórce thrash metalu, bo bardziej zasługiwałby na to chociażby Testament. Jednocześnie uważam, że albumy nagrane przez Anthrax po powrocie Joeya Belladonny do składu są o wiele lepsze od wszystkiego, co Metallica stworzyła w tym stuleciu. Wiem, że dla niektórych będzie to opinia niemal obrazoburcza, ale trudno. Przecież właśnie na tym polega przyjemność rozmawiania o muzyce, szczególnie gdy mówimy o zespołach, które zdążyły obrosnąć legendą i doczekać się własnej mitologii.